KITINITA'S BLOJ

2010-06-28T18:39:00.040+02:00

A FRECHA DO TEMPO

Navegando por internet vento en popa a toda vela, atopei este incrible (non sei como denominalo) experimento? creación?

A familia de Diego Goldberg foi capaz de inmobilizar o paso do tempo ano a ano. Paréceme precioso o resultado (sei de algúns que deberían facer algo parecido).

2010-06-16T15:49:00.016+02:00

XEROGRIGRIFICO

A ver se este o conseguides descifrar (confío nas dotes deductivas de Martrolas), é moi moi fácil.

Pista para navegantes: Esta vez está en castelán (só hai unha palabra en injlés).

2010-05-27T09:39:00.016+02:00

QUE SOA CANDO ME CHAMADES?

.
Isto é o que se escoita no meu móbil cando me chamades. Algunhas cancións recórdanme á xente por algo en especial, outras sinxelamente me pegan con esa persoa ou se que lles gustan moito, ou sinxelamente me encantan a min. Hai xente que ten canción asignada e non me chama nunca... e hai outros que non teñen canción.
Imos por orde alfabéticus:

Alex: Como non, "La verdeda de la puerta de atrás" .

Bea (Señorita Cerqueiras): "Pull shapes" das Pipettes.

Bea (Señorita Lagares): "These boots are made for walking" .

Inés: Como non, "Downtown".

Laurita: "Paint it black".

Leti: Dice que si no se droga, dice que... "Golfa".

Mamá: "cet air la" de April March.

Martrolas: "Girls just want to have fun" pero a de Russian red (Raxan red para os entendidos).

Miguel: Sei que a el lle encanta, "Keep your head" (como mola a tvg2).

Nalón: Non podía ser outra, a canción de Desmond: "Make your own kind of music".

PacoFran: "Stuck in the middle with you". O meu interés repentino polos dous coincidíu no tempo.

Patri: Tiña que ser unha de Aerosmith, despois do lavado de cerebro ó que nos someteu co Guitar Hero Aerosmith..."Rag doll". Cólgoche un video dun concerto para que vaias abrindo boca, suertuda!

Ritisú: "La valse d'Amelie", encántame esta canción.

Rubén, cuando me dirá que si: "Ghost riders in the sky" Non fai falla explicar porqué.

E para todos os demais...
"Zephyr Song"

2010-05-18T23:40:00.003+02:00

DAILY AFFIRMATION

Xa me gustaría empezar así tódolos días...

De momento a ver se consigo rematar o ***** proxecto e seguir publicando...

A ver se mañán me desperto como Jessica.

2010-04-09T17:00:00.002+02:00

XENÉTICA
.9gag

2010-03-26T17:52:00.002+01:00

Hello, my name is Amy Walker...

Sempre tiven moita curiosidade sobre como soo en inglés. Tendo en conta que o meu inglés "é de series" (son a miña maior fonte de sabiduria), e vexo series ambientadas en todos lados (New York, Louisiana, Inghlaterra, Irlanda...), e misturando todo isto co aprendido en Glasgowww e Touurontouu (que agora pronuncio xenial coward!) e engadindo ese acento de cuspedriños característico e algunhas palabras alemanas que decido que tamén son inglesas... bueno, teño que soar moi moi extraña...

Non encaixo en ningún, e vos?

2010-03-11T13:48:00.043+01:00

Bueno, para os que non o acertasedes, aqui vai a solución:

Dado que ninguén participuo o premio queda deserto...

empty

your

mind

shape
+

less

water

you

put

water

into
A

bottle

becomes
A

bottle
,

you

put

water

into

teapot

becomes

A

teapot

water

can

flow

can

crash

water

my friend

2010-03-05T18:52:00.002+01:00

NON HAI MANEIRA

Xa dubido de que alguén lea isto... pero bueno, seguiremos publicando!
Bendita publicidade, sempre se descubre algo novo. Teño metida na cabeza esta canción dos Ronaldos dende que vin o anuncio de Ikea (xa queda menos para que abra na Curuña, tranqui Rita).
Espero que se vos pegue.

2010-02-16T22:09:00.010+01:00

ES QUE YO SOY TRISTE! R.Smith

(suave suave su su...)

O outro día tropecei nun kiosko cun libro de Anne Rice por soamente 2 euros (no que non me fixei foi en que se trataba soamente da 1ª parte do libro, iso descubrino ó rematalo...).

O libro é "La hora de las brujas" e pertence á saga Las brujas Mayfaire.

Está moi ben, xa estou enganchada á historia, e o que aínda é máis incrible: conseguín que a Ritisú lea ciencia ficción!

Gústame moito a súa outra saga de libros (Crónicas vampíricas), linos cando era unha teenager desas, e tiña a Loli moi preocupada polos libros que vía na mesilla de noite ("La reina de los condenados", "El ladrón de cuerpos", "Mennoch, el diablo", etc).

Se é que o gótico mola. E seguindo con esta estética, aqui vos colgo algunhas imaxes dos cadros de Lori Earley. Encántame a obra desta Neoyorquina, se queredes ver máis cadros só tendes que pinchar no seguinte link:

Lori Early web

2010-01-28T16:24:00.010+01:00

CASAS NAS ÁRBORES

Sempre quixen ter unha, as peliculas dos sábados pola tarde fixeron estragos. Pero eu sabía que a cousa era complicada, abondaba con mirar os tronquiños dos pexegheiros e o limoeiro da horta.

A verdade é que me encantaría ter unha no futuro, estou esperando a ver se a miña maceira medra o suficiente... De momento conténtome con mirar fotos, a ver se me dan algunha idea.

Hainas de tódolos estilos imaxinables:

Hainas sobrias.

Puntiagudas.

Rosas

Destartaladas.

De deseño.

Grandes.

Acolledoras.

Robustas.

Altas.

E preciosas.

Ri, cambiamos cenador por casiña na maceira?

2010-01-28T01:58:00.005+01:00

RegRRResín!!!

Sinto a tardanza pero é que estaba a ibernar...

Aínda que segue a facer frío, boto en falta que me prestedes algo de atención, así que non esperarei á primaveira.

Postearei en breve con novas cousas curiosas e interesantes!

Prometido.

2009-10-15T16:23:00.018+02:00

"QUERIDOS REIS MAGOS...

...Xa sei que me adianto un pouco, pero como estou a pasar por unha época de necesidade e fame, coido que é bastante razonable que este ano me traiades as cousas antes. Para que vexades que este ano fun bastante boa, e que xa non son unha egoísta, comezo pedindo os regalos que quero para os meus amigos (aínda que a eles podedes esperar a entregarllos en xaneiro, que non os necesitan agora).

Para Rita quero un boneco-Tuca personalizado (non vos preocupedes que se atopan fácil por internet, xa vos adxunto unha foto da Tuquiña)

Para Paco quero uns bonecos de bodas coma os que lles fixeron a esta parella india tan maja (tamén se encargan por internet, se preferides pidoos eu, pero vou necesitar o voso número de tarxeta de crédito)

Para a Tuca quero este colar tan chulo de gilipanes, que vaille quedar moi ben co chubasquero vermello que lle mercou Rita.

Para Pat estes bonecos do Michael Jackson, que sei que a ela lle gustaba moito (e dende antes que morrera)
Para Martro, estas bonecas que xa non me lembro como se chaman, (como as que lle regalamos a Patri polo cumple o ano pasado) que son moi típicas no Xapón (que xa que lle gustan tanto as Matrioskas, estas seguro que lle van encantar)

Para que Bea se desestrese tendes que lle traer este boneco vudú, non vos preocupedes polos alfileres que seguro que ten pola casa.

Para Angui, como Land Rover xa ten e barco tamén e un bebé tamén, este ano é mellor regalarlle os bonecos Daft Punk, que seguro que lle encantan (outra cousa é que Martro llos deixe colocar pola casa).

Para Alex, coma é un "pijo de la tecnología", pois uns usb molóns da guerra das galaxias.

Para tódolos peques da casa: Estela, Rubi, Martiño, Brais, Saleta e Buriña, uns coches vintage para que os poidan lucir na próxima feira do automobil antigo e de ocasión de Cesures.

Para Leti unhas libretas ecolóxicas para que apunte tódolos datos que obteña na planta piloto.

Para Lauris un xogo de suxi.

E para Rubén uns bonequiños de loitadors de loita (jejeje) libre, pero xa pintados.

Para o avó quero unha sulfatadora nova, e para papá e mamá un billete de lotería premiado, que así podo succionar máis cartos.
Para min e para Pinés só pido: calcetíns gordos, bragas, algunha que outra bufanda de laniña con gorro e guantes a xogo (que vai un frío por aquí), xerseis, unhas botas para a auga, uns cuantos chourizos e latas de conservas e espuma do pelo. Tamén necesitamos un bollitore para auga e leite (non como o último, que só era para auga e ó estrealo con leite...).

Non quero nada máis este ano. Xa vedes que non pido moito, volvinme minimalista, pero o que si é importante é que nolo traiades xa.
Moitos bicos para os tres.
Crisss"

2009-10-07T11:18:00.005+02:00

SUPERACIÓN PERSOAL
.

Xa coñeciades o meu grande amor polas bicicletas, ese amor que naceu o día que Rita decidíu probar os seus métodos pedagóxicos (baseados na cinta de embalar) na miña persoa (ou máis ben persoiña porque tería uns 3 anos).
Como resultado disa experiencia a miña carreira no ciclismo rematou o día que o meu pai decidíu sacar os ruedíns da miña bici verde. Pero tamén saquei cousas positivas deste suceso traumático: unha boa anécdota que contar, e unha gran lección: Non te fíes de Rita, especialmente cando ten preto cinta de embalar, ou tixeiras, ou botellas de auga...
Este verán decidín (ou máis ben vinme forzada a) retomar a aprendizaxe do biciclismo onde a deixara, pero esta vez coa axuda de Alex (para que logo digan que unha asignatura non depende do profesor) e conseguino!
Din as miñas primeiras carreiras na explanada do muelle á noitiña, e aprendín a xirar ó redor dun coche no que dous pimpíns adolescentes estaban a magrearse (gracias a eles tamén por exercer de cono).
Agora puxen en práctica todo o aprendido, e xa me paseo por Padova (bueno, pasear pasear non que hai coches!). Incrible!
Gracias Alex, e gracias Pimpíms!

Moralexa desta historia:
- Ata os máis lerdos poden aprender (Yes, we can).
- Menos mal que a Peggy non decidíu ser profesora.

ciao!

2009-09-30T19:14:00.004+02:00

TERROR EN EL SUPERMERCADO...
.

E horror no ultramarinos!
Xa estou comodamente instalada en Padova (fomos onte a Ikea e regreamos cunha maleta cheiña de cousas e dúas bolsas XXL). A cidade é pequerrechiña e está chea de palacetes e casas preciosas desocupadas (e cheas de fantasmas como diria o Friker), vamos, que ten encanto. A xente é moi faladora e amable. Domino un itañolo con acento veneto inventado que lles resulta bastante gracioso ós padoveses. A profesora que nos leva o erasmus é moi simpática e vivimos a un paso da facultade e a outro do centro.
En definitiva: todo color de rosa.
Pois non!
O luns cando fun mercar espuma (elemento indespensable) descubrín que o formato aquí é pequenísimo! 150ml! e custa o mesmo que o formato enorme de España!
.

É dicir, eu que non fumo pero voume arruinar por lavar o pelo... igual regreso rasta.

2009-09-23T01:15:00.036+02:00

O ENCANTO DO BRANCO E NEGRO

(CHORRADITA HABITUAL )
.

A mesma parvada do ano pasado pero perfeccionada e con máis posibilidades. Novas victimas (hai algúns que se prestan máis que outros) e nova tarde invertida en yearbookyourself (xa estou de vacacións, viva!).

O ano pasado tocoulles ós de clase sufrir o "tuneo". Que risas aquela noite no salón probando pelos a todo o mundo! E o resultado foi esta orla.

Algún non quedou moi contento co resultado, pero outros quedaron graciosisimos.

Pois este ano necesitaba novas víctimas. Vos diredes, pero a min encántame Angui, polivalente onde os haxa, queda igual de ben ó estilo Kurt Cobain como ó estilo Janki-Punky. Para o de Alex xa non teño palabras (espero que non me deixe de falar despois disto).

2009-09-17T01:26:00.003+02:00

SINCERITA

.
Seguindo coa tónica ñoña da penúltima entrada colgo esta canción. Descubrina no curso de italiano deste verán. A miña profesora dicía que a tía esta (chámase Arisa por certo) é unha retrógrada machista; a verdade é que non o sei, pero a min gústame a canción (e o vídeo).

Xa veredes como se vos pega.

(Por certo, creo que gañou o festival de San Remo )

2009-09-08T18:50:00.002+02:00

VENECIA VENECIA

Friker nunca me falla; comlemento ideal á guia de Lonely planet de Italia que a miña maravillosa irmá me vai regalar (guiño, guiño), o pasado domingo houbo un especial sobre a Venecia Negra.

Casas que matan, pontes do demo, caleixóns dos asasinos...

Para o desfrute da miña parte máis tétrica e superticiosa, ademais de góndolas e auga, a cidade está cheiña de lendas.

Martro, espero que te animes (que sei que estas cousas che molan tanto como a min), o resto supoño que xa iredes vindo.

2009-08-28T21:37:00.003+02:00

REGRESO MÁIS ÑOÑA CA NUNCA

Porque xa sabedes que son unha ñoña, non teño máis que engadir.

Sego a estudar... (por se alguén o dubidaba...)

2009-07-15T22:16:00.004+02:00

BICOSSS

2009-06-04T00:28:00.005+02:00

FUBOLÍN

Q se suizo, que se alemán, que se... Múltiples teorias sobre a orixe deste gran invento. A min a que máis me gusta é a de Alexandre de Fisterra.

2009-06-01T00:11:00.002+02:00

OS INMORTAIS

Mirade o que estou a ver agora mesmo na tele. Como me gustara a película de pequena. Case non me lembro de nada, só do rollo de lles cortar a cabeza e da mirada esquiva do señor Lambert.

Que grandes os efectos especiais! un clásico do 86.

Vou ver como remata, que non me lembro.

2009-05-21T16:23:00.020+02:00

RESUMINDO FRANKFURT

i. Dieta xermana: Wurst, Bratwurst, Sauerkraut, Handkäse mit Music e Apfelwein.

e codillo!

ii. Super albergue con só dúas duchas por planta...

iii. A Römer Platz. Do pouquiño que sobrevivíu á Segunda Guerra Mundial.

iv. Achema 2009.

v. Bier und Apfelwein und Bier...

vi. Unha hora baixo a chuvia buscando á Frau Rauscher Brunnen... Non estaba (estana restaurando), pero hai un burato moi bonito!

vii. O outro lado do Main (onde sempre está a chover).

viii. Descubrir o dificil é sacarse unha foto en grupo cando soamente estamos 2...

Unha semana de práctica intensiva de "Germaninglish", de camiñar horas e horas ó día, de ver bombas e intercambiadores e válvulas e... , de durmir cun señor duns cuarenta anos, e de vivir no *** medio do barrio rojo de Frankfurt (non a cinco minutos como dicia a páxina web do albergue).

Pasámolo ben.

2009-05-04T18:25:00.004+02:00

TENDES TOS???

see more Funny Graphs

2009-04-27T19:56:00.008+02:00

JOGA BONITO!

Nova edición do Campionato San Leo de fúrbol sala na que participamos.

Témolo todo para chegar a ser grandes: un comezo pouco exitoso (para poder facer unha remontada épica), unha dinámica de xogo ó máis puro estilo italiano (todos atrás atrás e subimos ó patadón), algunha que outra defensa leñera (parece pequena pero é mellor non achegarse a ela), unha porteira que non lle ten nada que envexar a Benji Price e unha afición fiel e ruidosa (porque gañar non gañaremos, pero sómolo equipo máis mediático).

Na foto non estamos todas as que somos, no primeiro partido afrontamos algunhas baixas importantes. Cólgovos un pequeno video do debút ligueiro. Sede indulxentes, non encaixo ben as críticas negativas.

2009-04-23T17:57:00.007+02:00

SO LONELY

As casas abandoadas teñen un morbo especial. Coido que é unha mestura de curiosidade e mal rollo. Cada unha coa súa historia, moitas con lendas propias. Teñen coma un aire nostálxico e triste. Ó miralas un non pode evitar preguntarse que lles pasou ós seus donos, por que se foron.

Esta fascinación foi a que empuxou a Kevin Bauman a buscar casas abandoadas e fotografalas durante a última década.

Aqui vos deixo con algunhas das fotos, se queredes maís só tendes que ir a 100AbandonedHouses

2009-04-19T23:17:00.002+02:00

OBSESIÓN

As adiccións sonche moi malas, ata as que nun principio semellan inofensivas...

2009-04-03T19:30:00.004+02:00

OSCARS-FESTA"FOTOCOL" 09

Segunda edición da gala anual con máis jlamour de Santiago de Compostela.

Este ano nunha nova ubicación, o novo e pouco flamante Piso Kodak de Romero Donallo.

Novos invitados ilustres, e algunha que outra gran ausencia.

En xeral a gala superou á súa predecesora, agás pola retransmisión internacional que foi un pouco cutre.

Deixovos cunhas cantas fotos do evento e unha pregunta:

Piso kodak Padova 2010?

2009-03-26T15:05:00.005+01:00

10 GNOMES

Lembrades aqueles días de buscar gnomos? pois agora podedes buscar gnomos e trolls.
As dúas últimas entregas de 10 gnomes 2008, Novembro: the remains, e Decembro: the tank.

A ver se logrades atopalos todos, gnomos hai 10, pero non teño moi claro cantos trolls susurradores hai.

2009-03-10T16:41:00.002+01:00

MELOMANIACOS

Esta entrada pretende ser un anuncio promocional dese Blog que non lé ninguén...

De feito podería (ou máis ben debería) estar colgada nel.

Os esforzos por aumentar o número de seguidores fieis foron inútiles, non conseguimos que o número de visitas se aproxime lixeiramente ás do Blog de Martrolas. Estos resultados están desmotivando ó equipo, a frecuencia de actualizacións está decaendo perigosamente, "total... non nos lé ninguén!"

Non mo dou explicado... con seccións tan interesantes como Cadea de Temazos, Infamous Covers, Gustos Vergonzantes...

Así que, POR FAVOR visitade Melomaniacos.

Como aperitivo póñovos unha canción que me gusta moito, pero non a orixinal, senón unha ukelele-versión moi boa que atopei no youtubí.

The Beatles, Eleanor Rigby.

Espero que vos guste.

2009-03-05T18:30:00.016+01:00

HAI QUE DEIXAR DE HIBERNAR

Despois deste longo período de encerro (que afortunadamente deu os seus froitos), é hora de saír da cova.

Tanto tempo libre e ocioso, tantas perspectivas por diante, tantas cousas que facer, tantisimas cousas que deixar de facer...

Chegados a este punto (ansiado e soñado durante as longas noites de febreiro) é normal que xurda certa ansiedade e ata incluso certo estrés.

O mellor é sempre deixalo saír.

Unha vez relaxada e coa mente clara é o momento de facer unha lista de prioridades (pois o tempo non abonda para todo).
O mellor é sempre centrarse nun asunto, o dificil é elixir cal, as opcións son múltiples.

Un pode centrarse en campos tan interesantes e complexos como o "voyeurismo".

Ou a ornitoloxía.

Ou podes invertir todo o teu tempo en cambiar de imaxe para atopar un estilo cool que lucir na Chanteclair o sabado á noite.

Aínda que tamén é bo centrarse en tarefas menos ambiciosas, como por exemplo recobrar o contacto coa natureza.

Ou especializarte nas tarefas de bromista profesional. Lección un: o susto de morte.
(Aaaaaaaaalejjjjjjjjjjandrrrrrrrrrrrro AAAAAAAAAAAAAAAgajjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjj).

Meterte nunhas clases de teatro para sacarte unhas peliñas no obradoiro de mimo este verán.

Ou simplemente cultivar a túa vida familiar.

Aínda non me decantei por ningunha, o mar de posibilidades estame a abrumar... Espero decidirme pronto, pois o tempo de retornar á cova estase a acercar lenta e sixilosamente de novo...

2009-01-19T00:02:00.004+01:00

QUÍMICA, QUÍMICA E MÁIS QUÍMICA...

Correndo o risco de repetirme moito, aqui vos deixo un anaco dun artigo do País.
O artigo fala sobre as bases qúmicas do amor (no fondo só somos un coctel de hormonas). Se vos dá pereza lelo enteiro polo menos mirade estes tres parágrafos, son moi bos.

"Pero el amor romántico, con ser larguísimo en el ser humano, no suele durar más allá de un año o año y medio, y los cachorros de nuestra especie están completamente inválidos a esa edad. Hace falta otro mecanismo que prorrogue los lazos afectivos, y lo hay. La pista vino de dos especies de topillos.
El topillo de la pradera (Microtus ochrogaster) tiene un comportamiento familiar intachable. Las parejas son fieles hasta que las muerte las separa, e incluso el 80% de los topillos no vuelven a contraer matrimonio tras enviudar. Los dos cónyuges colaboran sin rechistar en el cuidado de la prole, y suelen vivir con los suegros en paz . Todo lo contrario que su especie hermana, el topillo de la montaña, Microtus montanus: hoscos, enclaustrados en sus madrigueras individuales, traidores con sus parejas; los machos no cuidan de la prole en absoluto, y las hembras abandonan a las crías a las dos semanas de parirlas.

...

La vasopresina es una hormona capaz de alterar el comportamiento, pero necesita acoplarse a un receptor situado en las neuronas para ejercer sus efectos. Los topillos que llevan una versión muy activa del gen tienen mucho receptor de la vasopresina en el cerebro, y por tanto son fieles y empalagosos. Los que llevan una versión poco activa tienen poco receptor y por tanto son traidores y malencarados.La versión de alta actividad predomina entre los topillos de la pradera -de ahí la buena fama de la especie-, y la de baja actividad es la norma entre los primos de la montaña, pero cada topillo es un mundo."

Aprobeitando o tema e arriscandome a que Martro me vacile de xeito vil (hoxe sintome temeraria), aqui tendes un vídeo de Redes sobre o tema que tiña no caixón.

Pero xa sabedes, cada topillo é un mundo...

2009-01-13T22:24:00.004+01:00

LER PARA CRER

"Papá, enviei 14.528 mensaxes este mes dende o meu móbil"

En menuda sociedade vivimos...

Boisimo o estilo periodístico artigo-puteo.

2009-01-09T21:15:00.006+01:00

IDEASLACK

Non teño nada que contar que non vos aburra ó segundo parágrafo... Máis que falta de ideas é falta de tempo e vontade para sacar algo delas. Cantidade de amagos de entrada estanse a acumular no meu escritorio blogger: unha teoría máis ou menos elaborada sobre como o Campo-de-Futbol é unha unidade de medida universal válida para calquer tipo de magnitude (cantidade de auga que de perde en fugas no subsolo, tamaño dunha zona deforestada, superficie do Principado de Mónaco...), unha análise en profundidade dos misterios da xenética aplicados á miña familia, un resume do super programa de Friker "La Noche del Fin del Mundo" (o mellorciño que se puido ver na tele este Nadal, por certo), unha recopilación dos mellores enunciados de exercicios de simulación, unha reflexión típica sobre o mellor/peor do ano pasado...

Ante a crítica de Martina e o medo atroz que teño a que os meus poucos lectores incondicionais decidades avandoarme, decidín tirar do caixón e colgar uns posters que saquei fai algún tempo dunha páxina web que xa non lembro porque me parecían bonitos.

O estado de avandono deste blog continuará algún tempo... seica teño que estudar!

2008-12-18T14:49:00.016+01:00

QUE NECESITAS PARA SER FELIZ?

Agora que estamos en Nadal, e hai que ser bo, agradable, solidario e todas esas lerias, e a felicidade é unha idea tan de moda, cómpre preguntarse o que representa para cada un de nós, que precisamos para ser felices.

A pesar do efémero do concepto, hai individuos que afirman vivir nun continuo estado de ledicia. Certo ou non, o único claro é que vivimos nunha constante búsqueda da mesma (bueno, logo está Robert Smith, el é triste e punto).

A editora de On Photography&Illustration, Ute Noll fai un percorrido sobre os distintos xeitos de acadar a utópica felicidade a través da mirada de 4 homes e 4 mulleres de Alemaña, Italia, Suiza, Francia e EEUU.

Hai xente que atopa a paz nunha vida sinxela no máis profundo dos Alpes suizos, unha vida en contacto coa natureza como a que se observa nas fotografías de Vanesa Püntener.

Logo está a xente de acción que gosta de emocións fortes a diario. O fotógrafo Jörg Brüggemann acompaña a un grupo de Mochileros por Asia, América e Oceanía.

Perpetuarse nunha nova xeración tamén pode ser fonte de alegría (polo menos mentres non cheguen á adolescencia). Dona Schwartz mostra nas súas fotos a súa propia experiencia como nai.

De concerto en concerto sempre coa tenda a costas, felicidade vinteañera (idades superiores raramente resisten o ) dun grande sector da sociedade. Valentina Zanobelli retrata a vida dos festivais europeos.

En principio só ía poñer esta foto, pero gustoume tanto que acabei por buscar a páxina web do autor. Chámase Jan Von Holleben, estas fotos pertencen a unha colección denominada "Dreams of Flying".

Pódese chegar a soñar esperto dun xeito tan intenso coma o faciamos de nenos?

Aqui vos deixo o link da páxina web por se vos gustaron tanto as fotos coma min janvonholleben.

2008-12-03T23:26:00.003+01:00

"Se dúas persoas che din que estas borracho, vai durmir"

proverbio rumano.

Como todos sabemos (guiño, guiño), para que se produza unha fermentación alcólica só fan falla 2 cousas: azucres fermentables e bichiños (Saccharomyces cerevisiae). Unha vez conseguido isto, todo é etanol.

En África medra o árbore da marula. Ata aqui todo normal, en tódolos continentes medran árbores. O dato curioso é que os froitos caídos da marula atraen a moitísimos animais. Calor, bichiños e fructosa, resultado: mogollón de animaliños peneques.

2008-11-25T11:56:00.005+01:00

ALBARITOS...

Ante a falta de ideas e tempo (máis o segundo que o primeiro), dispoñome a pseudoplaxiar ou "tomar prestado" este monologo de Carlos Blanco. Seguramente xa o teredes oído, pero merece a pena.

Por certo, as inquedantes imaxes do video son dunha asociacion cultural de Cambados, don´t worry.

2008-11-11T01:32:00.018+01:00

A VISTA DE PÁXARO

Maravillas da tecnoloxía, gracias ó Google Maps podemos ollar perspectivas completamente descoñecidas para os que non podemos voar.
Vantaxes de vivir neste século (porque algunha ten), ou quizais non... xa nos poden espiar esteamos onde esteamos, adeus á intimidade, haberá que vivir coa constante mirada deste mundo global clavandose no cogote...
(ainda estou preocupada polo de Cospeito)

Aínda que poida parecer unha parede pintada ó gotelé, o que se ve na foto no é outra cousa que unha masificación de hipopotamos nunha charca en Tanzania.

Na fronteira de Michigan con Indiana debe vivir algún irlandés.

O océano ten desagüe? Pois iso parece. Está na costa inglesa, pero a verdade é que non sei exactamente o que é.

Esta paisaxe que parece saída da Guerra das Galaxias é a cárcel de San Juan de Lurigancho en Perú.

Este labirinto si que está en Irlanda, como non!

Chernobyl hoxe en día.

Fermoso efecto o destes pozos de sal en Niger.

Quen ía dicir que so lonely no medio do Sahara co teu Land Rover estarías tan localizable!

O Queen Elisabeth!, digo o Queen Mary! xa é un museo-hotel flotante.

Ata no Google Maps existe a censura. Esta... base militar? está en Holanda.

Illa corazón. Está en Corea.

Un saudiño para Eddie dos seus amigos de Billingley en Reino Unido.

Por se non se aprecia ben, esta é unha visión dende o satélite de Pontecesures.

Se queredes seguir curioseando dende as alturas non tendes máis que ir a avistadegoogle.

2008-10-30T21:20:00.003+01:00

APRENDER ALEMÁN

E eu que pensaba que o meu avó era único... pero aqui están Emilio e Claudio para demostrarme o contrario.

2008-10-27T15:29:00.002+01:00

MEMORIA TELEVISIVA

...

Non me lembro de que ano é, pero encantábame.

(Pines, deberíante contratar na tele coma asesora.)

2008-10-20T22:34:00.004+02:00

Oh Canada!

Si, regresei san e salva de Canadá, a tardanza en dar sinais de vida débese a que tardei moitisimo en elixir as mellores fotos de viaxe entre as 2.857.420 de fotos que temos (das cales 2.000.000 sacounas Bea...), e a verdade é que non estou segura de que sexan as que máis me gustan, pero xa me doe a cabeza...

Como conclusións da viaxe:

O mellor de Canadá: Que podes atopar de todo e ver de todo.

O peor de Canadá: Non vin ningún policia montado...

Canadá está cheo de: Ardiiiiiiillas.

En Canadá hai poucos: Canadienses?

O tempo en Canadá: Variable (como en todos lados), e misteriosamente é moito máis frío canto máis ó Norte.

A comida en Canadá: ummm... comida?

Nivel de inglés pre-Canadá: Intermediate.

Nivel de ingles post-Canadá: Intermediate (pero agora sei dicir "cenicero").

Mellor momento en Canadá: A ducha nas Niagara (ainda que en dura competencia co momento Calderon-Raptors-NYNicks).

Peor momento en Canadá: Momento aduana.

Para máis información e batallitas falade conmigo.

2008-09-12T11:02:00.000+02:00

ANIMALIÑOS

"Dios le dijo a Noé, construye un arca arquita, él la construyo y llegaron los animales en parejitas, elefantes, canguros y canguritas."

Ned Flanders.

Ou os odias ou che encantan, non deixan indiferente a ninguén.

Nesta entrada a modo de ñoñopowerpoint (pero sen "In The Jungle The Mighty Jungle" de fondo) están algunhas das fotos que podedes atopar en myboo, unha páxina rusa (creo... ), na que poñen fotos que (creo que) manda a xente das súas mascotillas; pero non me fagades moito caso, o meu nivel de ruso xa non é o que era.

Son pura exrpresividade. Algunhas fotos recórdanme a algunha xente... pero voume reservar esa parte (sempre podedes especular).

2008-09-11T08:05:00.000+02:00

O QUE TEÑO NA CABEZA

Non, non é Operacións de Separación (exame que teño en apenas 8 horas), non é Jonny Greenwood (a miña última obsesión), tampouco é a inminente viaxe a Canadá, nin a fin do mundo do mércores, nin o impresionante comezo de liga do Celta.

Non teño sono ningún e non podo sacarme da cabeza unha canción dende xa fai uns días.

Aqui a tendes:

The Ting Tings

"That´s not my name"

(A todas horas na MTV)

Advertencia: unha vez a escoitas quédase dentro da túa cabeza...

2008-07-31T19:06:00.011+02:00

OLIMPICAMENTE

Xa queda moi pouquiño para o tradicional atracón de tele de cada catro anos. Veremos gustosamente o baloncesto, o tenis, o triatlón, o judo, e ata a halterofilia se nos pilla en casa a retransmisión.

Xa me tarda. É o momento de que nazan heroes e fracasados, é hora da épica moderna.

Para facer máis amena a espera:

1º (e esperemos que último) Concurso Miss Máscota Olípica

Dende Munich 72: Waldi

Dende Los Ageles 84: Sam

Dende Monreal 76 Amik

Dende Moscú 80: Misha

Dende Sydney 2000: Olly, Millie e Sid

Dende Barcelona 92: Coby

Dende Atenas 2004: Phévos e Athená

Dende Atlanta 96: Izzy

E finalmente dende Pekín: Estos

Ala, decidide quen é o máis guapo e tentade de adiviñar que son (algúns son moi moi raros...)

2008-07-07T20:59:00.006+02:00

ALFONSO I

Saíu dunha aldeíña de Ourense rumbo a Brasil sen apenas ler nin escribir. Viviu do caucho da Amazonía Peruana ata a crise dos anos 20, momento no cal decidiu penetrar no máis profundo da selva. Non ía só, levaba un amigo, outro galego coma el disposto a facer as Américas.
Na selva topáronse cunha tribo de indios xíbaros. O pobre amigo acabou servindo de cabeza a reducir, el tivo máis sorte. Salvouse por guapo, ou por listo, ou por exótico, ou por simpático, ou simplemente por fortuna, iso ninguén o sabe; o certo é que lle “caeu en gracia” á filla do xefe da tribo.
Así comeza a historia de Alfonso Graña, o que acabou sendo o xefe de 5000 indios xíbaros do Amazonas. Estrana e surrealista a vida deste home.

El rey gallego de los jíbaros

2008-07-03T19:00:00.002+02:00

XA NON QUEDAN HOMES COMA OS DE ANTES

Despois de taaanto tempo sen actualizar o blog estou sen ideas.

Así que soamente unha recomendación musical.

Hold tight

Pero parece que xa se alvisca a luz ó final do tunel.

Proximamente máis e mellor.

2008-06-11T10:02:00.001+02:00

I'm in the mood/Moon for love

Despois da xa mítica:

"Mary is a traaaain,

it’s leaving today (yeah)..."

Porque seguimos a necesitar con urxencia "improve our english"...

in the mood.....Con ganas de

in the Moon.....Ter un inglés creativo.

Para os que non o recoñezades sen sombreiro é Jay Kay (o cantante de Jamiroquai vamos...).

2008-06-04T00:26:00.001+02:00

Conceptos

2008-05-27T02:18:00.007+02:00

COMO COÑECÍN A FULANO DE TAL

É moi curioso como chegas a atopar certas cousas.

O proceso segue a teoría de "tá pegao", tódalas cousas están irremediablemente pegadas a algo, e ese algo á súa vez linda con algo máis.

Vas saltando dunha páxina a outra ata que te cruzas con algo interesante. Cando eso ocorre, non tes moi claro como chegaches ahí, nin canto canto tempo invertiches no percorrido.

Ás veces desfacer o camiño esixe un grande esforzo, sobretodo se te caracterízas por ter unha memoria digna da protagonista de "50 primeras citas"; este é o momento do:

e... que estaba a buscar?

Esta é a historia de como decubrín a Fulano de Tal.

"Domingo, que noxo de día...

...estou en Santiago porque teño que estudiar...

Vou mirar un segundiño internet... só un segundiño que me coñezo...

Blogs, nada interesante.

Dende que a xente se adica a levantar o País a cousa está en decadencia.

Fotologs.

Meteogalicia (Nunca se sabe como andará o tempo esta semana)

Ningún email... nin sequera de Mari!

...

El País.

Cando me aburro sempre acabo lendo o xornal.

Portada...

Oh! unha entrevista a Benedetti.

Comezo a ler... pobriño, está triste.

88 anos, non sabía que era tan maior.

Agora gústalle escribir haikus, que ben.

Pero... que é un haiku?

Wikipedia: haiku.

El haiku (俳句, haiku), derivado del haikai, es una de las formas de poesía tradicional japonesa más extendidas.

El haiku tradicional consta de 17 moras (unidad lingüística de menor rango que la sílaba) dispuestas en tres versos de 5, 7 y 5 moras, sin rima.

Ah! que chulo (outro dato máis para quedar de listilla).

Imos ler haikus: El rincón del haiku.

Rodilla con rodilla...

la luna brillaba;

¡que frescor!

Jejeje, este para Inés... pero bueno, demasiado xaponés, non o entendo.

qué distinto el otoño

para mí que voy

para ti que quedas.

Ummm... abondo, regresemos a Benedetti.

Uruguay vive na ignominia.

claro, ignominia...

Diccionario da RAE:

Non sae nada... merda, escribino mal!

Ignominia non ignonimia.

ignominia.

(Del lat. ignominia).

Afrenda pública.

Coido que non usarei moito esa palabra na miña vida.

Imos ler haikus de Benedetti:

"Me gustaría
mirar todo de lejos
pero contigo"

"quién lo diría
los débiles de veras
nunca se rinden".

Que bonitos!

Como se chamaba aquela película que trouxera Rita fai anos???

Aquela na que o protagonista buscaba á muller que voase, na que case tódolos diálogos eran poesías de Benedetti.

ummm...

Ah! "El lado oscuro del corazón"

Youtube:

A poesía é moitísimo mellor cando a escoitas...

Busquemos: Benedetti

Como lle gusta á xente grabarse recitando.

no te salves, Fulano de tal.

Sempre me gustou o acento mexicano...

Inés pregunta:

- Pero que miras??? Eres increíble!

Boa chamada de atención, regresemos ás cousas productivas."

2008-05-21T23:04:00.002+02:00

LEGO ART

Se pinchades no seguinte link podedes "legolizarvos".

Legolízate

Adiviñades quenes son???

E por último ultimísimo, atopei a versión Lego dun dos meus videoclips favoritos. Comparade co orixinal, son idénticos.

2008-05-14T13:08:00.003+02:00

BALOOONPOOOLOOOGÜISMO, SUPONGO!

EL PIRAGÜISMO DE LAS CIUDADES

En que quedou o de vender os barcos e irmos a Punta Cana?

2008-05-09T18:18:00.005+02:00

20 minutiños ociosos???

2 novas entregas de 10 gnomes.

As reglas xa as coñecedes: 10 minutos para atopar 10 gnomos agochados nas fotografías.

(O último é moitísimo máis difícil que o resto, non vos vou contar cantos atopei xq é penoso...)

Coido que cada mes durante o 2008 aparecerá unha nova entrega...

Así que 2 horiñas buscando gnomos!

(en cousas peores teño perdido o tempo)

2008-05-03T02:27:00.008+02:00

LENORE

A FERMOSA NENA MORTA

Lenore tiña 10 aniños cando se puxo enferma. Un día xa non estivo enferma máis, é dicir, morreu.
Os seus país decidiron embalsamala, pero xusto no momento en que o médico rematou Lenore espertou gritando:
“Just sleeping!”
Crese que Lenore sufría un estado de letargo catatónico cando foi dada por morta. Pero xa era demasiado tarde porque o líquido de embalsamar deixáraa nun estado de morta-viva.
A súa familia non foi capaz de asumir esta nova situación (ata lle dixeron ó vela que parecía un panda), así que Lenore decidiu mudarse a unha tétrica e enorme casa ela soa.
Agora ten unha nova familia:
Ragamuffin, o seu mellor amigo, ex-vampiro e agora boneco de trapo.
Taxidermio, o entrañable veciño deforme de Lenore.
Mr. Gosh, o persistente e resistente boneco de trapo namorado de Lenore.
Mr Puffi, o defunto ghatiño de Lenore, que a acompaña alá onde vaia (a pesar da putrefacción e esas lerias).

O pai da criatura é Roman Dirge. Lenore naceu coma un cómic inspirado no poema do mesmo nome de Poe. Agora hai unha serie e ata xogos sobre ela.
(Aínda quedan meses para o meu cumple, pero estou receptiva a regalos inesperados e espontáneos).

A verdade é que é un humor moi negro, pero a pequena faise querer gracias á súa “rara tenrura”.
Estes son os meus capítulos favoritos, haber que vos parecen…

2008-04-24T23:01:00.004+02:00

EU NON CRERÍA MÁIS CA NUN

DEUS QUE SOUBESE BAILAR

Eso dicía o señor Nietzsche e eu acabo de atoparlle un candidato.

Descubrín a este deus da danza por casualidade.

Estaba buscando o video de "Os Mutantes" "A minha menina" e de súpeto apareceu na pantalla "cual Baryshnikov posmoderno".

Chámase Mike Long e coido que é de Hamilton, Ontario (en Canadá Ri). Defínese coma un home "anti-racist, anti-sexist, anti-homophobic, pro-choice, and pro-party" e o seu lema é:

Let's dance!Let's dance!Let's dance!Let's dance!Let's dance!Let's dance!Let's dance!

Por se estades interesados o seguinte link lévavos dereitiños á súa páxina web:

The longer

Por se non tendes tempo para ver tódolos seus videos (son son moitos, moitos, moitos; coido que fai un por día) esta é a miña selección persoal (por suposto eu vinnos todos).

Este video é xenial, bailando no medio dun supermercado. O mellor son as mensaxes do final.

Neste acompáñano dúas bailarinas pequerrechiñas.

Tamén se atreve con ritmos máis latinos.

Se ó final acabamos indo a Canadá este ano quizais me atreva a facerlle unha homenaxe... (estou a ver moito Fama).

2008-04-22T00:30:00.004+02:00

E TI COMO TE LEVANTACHES HOXE?

Lese bastante mal, pero dí máis ou menos o seguinte:

- Viron que un día un levántase contento, outro triste, outro tranquilo, outro entusiasta e que sei eu de cantas maneiras máis?

-Si.

- Ben, pois eu hoxe levanteime pedante, e dame moita rabia pero non podo evitalo. Síntome pedante!

- Ben Miguelito, ata que se che pase aguantarémoste pedante. Para qué somos os teus amigos senón?

- Para codearse conmigo, ou cren que non me din conta?

2008-04-16T00:02:00.005+02:00

A hard day's night

Hoxe foi un día horrible... pero según as miñas recén elaboradas teorías sobre o Karma, mañán toca bo día.

Estíbenlle a dar moitas voltas ó tema. A verdade é que non quero acabar reencarnada en cascuda, rata ou aínda peor, en espeleóloga.

Por iso estiben portándome ben todo o día (cousa non moi complicada se durmes case toda a tarde).

Pero resulta que é complicado portarse ben, porque a liña que separa ser boa persoa de ser repelente é moi moi fina.

Por iso quero facer un pequeno manual acerca do tema.

Este é o comezo da lista que a partir de hoxe guiará a miña vida.

(nótase que me axudou Inés?)

BO KARMA

Facerlle a comida a Inés.

Axudar a pensar á xente que non pode porque ten sono.

Poñer a outra meixela (se a tés).

(Ummm, non se me dá nada ben esta lista)

MAL KARMA

Botarlle en cara á xente cousas.

Pegar á xente con bolsas de queixo raiado.

Burlarse de Cris.

Facer que escoitas cando estás pensando noutra cousa.

Despertar á xente da siesta.

Son consciente de que quedou unha entrada super cutre, pero estou optando pola cantidadee non pola calidade... e teño sono!!!

Espero que ma axudedes a completar a lista.

2008-04-04T20:02:00.003+02:00

OUTRA CANCIONCIÑA DAS MIÑAS

Son consciente de que ultimamente só poño videos do youtubí, pero é que non teño moito tempo esta semana (ou quizais sofro dunha crise creativa... nunca o saberedes).

Pero máis vale algo que nada, así que aquí tendes outra canción escollida do meu cutre (para algúns), freaky (para moitos), hortera (para outros), e cando menos rarito (para min) gusto musical.

Torn on the Platform de Jack Peñate.

Se tendes un ratiño miradeo (a min faime moita coña o xeito de bailar da marioneta), eyes eyes eyes...

Bo finde.

2008-03-30T23:09:00.001+02:00

DOWNTOWN

Como me gusta esta canción.

(e o vestido, o peinado, o escenario...)

2008-03-27T12:31:00.001+01:00

C.V. COVER

Adicado a tódolos amantes da boa música.

2008-03-23T23:01:00.004+01:00

GNOMOSSS

Se tedes un pouquichiño de tempo, concretamente 10 minutos, aqui tendes este xoguiño.

Tedes que atopar 10 gnomos agochados nas fotografías. É máis dificil do que parece, eu intenteino 2 veces, a primeira atopei 8 e a segunda 9. O terrible é que a última vez só me faltaba un que xa tiña atopado a primeira...

A verdade é que é un pouco exasperante, pero confío moito en vós (especialmente en Mar, Esther e Patri jeje. Non se me ofenda ninguén).

E se tedes 10 minutos máis, aquí continua a saga, esta vez nun parque.

Por se tendes curiosidade: un intento 7 gnomos.

Espero que me contedes cantos atopades, pero sen mentir... que despois hai alguén que atopa 11.

2008-03-12T20:27:00.009+01:00

LIBRE CONFIGURACIÓN

A Libre Configuración supón en case tódolos casos a parte máis interesante de tódalas carreiras. A idea orixinal está moi ben, eso de ter que estudar asignaturas doutra carreiras e toda esa leria... pero ó final (no 98% dos casos, sempre queda algún rarito por ahí) acaba sendo un compendio de asignaturas e/ou cursillos de temática variopinta calificados como "facilísimos", "só con matricularte e entregar o mítico traballo de fulanito de tal de tódolos anos e aprobas", "abonda con ir a clase e xa está", "matricúlate que eu firmo por ti", etc. etc. etc. por un ex-alumno docto na susodita materia/cursillo.

E así o universitario vai contando ou máis ben descontando crédito a crédito ata que un día (xeralmente soe suceder durante o último ano de carreira) a libre configuración chega ó seu fin.

Un pode pensar que é un momento feliz, máis deixa unha sabor agridoce. Cando vai ter un tempo para aprender pantomima, para cantar no coro universitario, para estudar checo, para ver pelis catalanas en versión orixinal, para aprender reanimación cardiovascular...?

A resposta é ben sinxela: Nunca.

A miña carreira ten uns 34 créditos de libre.

Esta é a lista imposible co mellor da miña libre configuración (e tan libre):

1. NOCIÓNS BÁSICAS DE PAPIROFLEXIA: Moi, moi divertido, aínda que non conseguín pasar da grulla.

2. CURSO PRÁCTICO DE ASTRONOMÍA: Pasei un frío incrible, pois tódalas observacións foron en inverno. Ainda que só consigo ubicar Orión no ceo, gustoume moito.

3. XORNADAS LUSO-GALAICAS: Interminables charlas en Portugués que derón lugar a grandes momentos da historia da lingüistica:

-Que significa nao?

- Significa agora.

(Era pola mañan, había sono).

4.XOGOS DO EIXO ATLÁNTICO: Tocoume de monitora da delegación de Monforte de Lemos nada máis nin nada menos, creo que os pobre non gañaron en nada. Serveume para aprender que o pavillón de Vite quedaba en Vite, no barrio de Vite.

5. CURSO SOBRE O DEREITO DOS PASAXEIROS: En dereito, como non: alumnos de dereito, MarixDios, Bea, unha tía de bioloxía e máis eu. Interensantisísímas charlas sobre decretos, reais decretos, leis, etc. Ó mellor foi cando un dos ponentes preguntou se había alguén doutras carreiras esperando escoitar relacións laborais ou algunha polo estilo. Pasabamos o tempo tentando localizar a Angui nalgunha orla, non está, así que concluimos que realmente non fixo a carreira.

6. A SIDA, UNHA EMERXENCIA HUMANITARIA: De reenganchada á xornada maratoniana de 9 a 9 con descanso de 2 horiñas pa comer. Inolvidable.

7. CICLO DE PELÍCULAS EN FÍSICA: Eran de cienciaficción. Gustoume moito, onde ía poder ver mellores efectos especiais que os de "La Mosca" versión 1952.

8. CURSO DE EXCEL: Primeira e única oportunidade de ir a clase con Rita. Foron unhas risas, aprender non aprendería moito, pero que ben mo pasei. Por fin cheguei ó banco, e alí quedamos sentadiñas as dúas.

Á volta de semana santa continuarei co meu percorrido polo mundo da libre configuración, vou facer un curso de como montar unha empresa ou algo parecido.

Prepárate Amancio.

2008-03-10T20:24:00.003+01:00

I FEEL SLOVENIA

Entrada sublim¡nal ó máis puro estilo "Manual da pequena Manipuladora".

2008-03-10T00:57:00.001+01:00

E A PARTIR DE AQUI, POIS XA CON XESTOS

2008-02-29T21:11:00.026+01:00

OSCARS 2008
FESTA "FOTOCOL"

O outro día reparei en que nunca nunca nunca podería asistir a unha gala dos Oscars, e creoume un pouco de ansiedade.

Ante tal inxusticia, e como se Mahoma non vai á montaña... decidimos crear a nosa propia gala Oscars 2008, e está mal que eu o diga, pero foi moito máis divertida que a orixinal.

Aqui vos explico como, en 10 módicos pasos, podedes crear o voso propio evento cool do ano. Tomade nota:

1. "PISO KODAK": Precísase dun recinto amplo onde collan tódolos nominados e un gran escenario (se non podedes alquilar un teatro, o voso piso/casa tamén pode valer).

2. "FOTOCOL": Este elemento é fundamental e indispensable en todo sarao chic para que pose a xente guapa. Só necesitades cinta aislante/isolante dos chinos e calquer manta/sábana/mantel/cortina... que teñades por casa cun estampado bonito.

3. ATRIL : É fundamental. Se non tendes ningún por casa pódese construir cunha mini-mesa-camilla-de-mamá cun faldón-último-modelo-un pouco-sucio e un micrófono-oscar-de-cartón-pedra.

4. PREMIOS: As estatuillas son moi importantes, teñen que ser douradas e brillantes. Se o ouro non entra dentro do orzamento da gala, unha cartulina dourada tamén serve.

5. CONEXIÓNS VÍA SATÉLITE: Serve cun portatil con webcam. As novas tecnoloxías permitiron que todo o que sucedeu no Piso Kodak Anxo Baltar fose seguido en Milán con 2 segundos de retardo (polo rollo da censura e tal).

6. CATERING: Moi importante o pinchito entre premio e premio. Cun par de tortillas, cocretas e boliñas de polo xa abonda (que a xente guapa ten que estar delgada).

7. UN BO GUIÓN: Con nominados, gañadores, presentadores... pero sen chistes (non o podemos pensar todo).

8. XENTE GUAPA E COOOL: Con experiencia en posados en fotocol.

9. MOMENTOS EMOCIONANTES: É sempre o máis memorable da gala: a tensión dos nominados antes de se anunciar o gañador, e os emocionados descursos de agradecemento.

10. A ACADEMIA: Alguén ten que decidir todo, todo, todo, ata incluso se hai tongo ou non.

Bueno, xa tendes todo o que necesitades saber para organizar uns Oscars, pero teredes que esperar ó próximo ano porque xa é un pouco tarde para premios.

A nosa festa foi todo un éxito, cun share do 100% de audiencia dende Milán. Da festa de Vanity Fair de despois non se pode comentar nada por cuestións de privacidade dos asistentes.

2008-02-19T14:30:00.007+01:00

A HISTORY OF EVIL

ooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo

000000000000

000

Agora que son de novo unha muller ociosa e teño moito tempo que perder por diante, regresei ás vellas costumes.

Remexendo un pouquiño no youtubí atopei este mini corto-documental.

Se tendes inglés de Cuspedriños, coma é o meu caso, non vos preocupedes porque é moi ilustrativo.

2008-02-14T22:06:00.004+01:00

TATATACHÁÁÁÁÁÁÁÁÁN!

And de güiner is...

María por casi sabelo (e por insistencia).

Era un jalo!

2008-02-11T11:42:00.000+01:00

QUE SERÁ SERÁ?

Premio dun incrible surtú ó que descubra que é o todo destes cachos de foto (enténdase foto completa).

Abstéñanse de participar familiares cosanguíneos e demais parentes da parte convocante do concurso (enténdase eu).

(é dicir: Ri, ti non podes).

Prazo de varios días naturais contados dende o día seguinte á publicación desta convocatoria (enténdase ata que pense algo mellor co que facer unha entrada).

É moi fácil, é moi fácil.

2008-02-05T00:31:00.000+01:00

VERÁN VERÁN

Como vexo que non son a única que ten moitisisimas ganas de que comece o bo tempo este ano, aquí vos deixo cunhas fotiños que van facer que a morriña empeore:

The very best of verán pasado!

2008-02-02T18:19:00.000+01:00

GRIPE DEVASTADORA

O universo está a conspirar para acabar conmigo... pero aínda resisto.

Conseguín sobrevivir á da horrible semana que comezou máis ou menos así:

grazas ás drogas.

Drogas marabillosas!!! Que se levan toda a dor de cabeza (aínda que sempre, sempre regresa).

Cando xa me atopaba máis ou menos así:

Comezou a operación "Tentemos salvar o cuadrimestre".

Operación que non comezou moi ben pois a miña lerdezzzzz incapacítame ata para copiar, cando é imposible non copiar.

Un pouco de autocompaixón:

AAAAI.

E por certo, NORABOA MARÍA!!!

(hai que ir facendo canteira Umia-Girls dende a base).

2008-01-22T14:00:00.000+01:00

ICONO MEDIÁTICO

Xa era sabido quen era a Ronaldinha do equipo, pero esta atención exclusiva dos medios non deixa de ser sospeitosa. As demais non existimos??? só xogaba Mar en Baiona??? (ainda que a Susi tamén chupa cámara).

As fotos son de Aguas Vivas, esa revista onde só sae D.C. & cía. e agora Mar.

Bueno, a primeira caida en moitos anos merecía esta cobertura informativa.

2008-01-17T14:48:00.000+01:00

B.A. NOWADAYS

2008-01-14T22:17:00.000+01:00

BOTANDO UNHA OLLADA ATRÁS

A casa xa non é marrón, e mamá xa non ten esas cortinas (cambiounas fai pouco por unhas máis adaptadas ós novos tempos). Pero polo demais pouco cambio.

2008-01-11T02:20:00.000+01:00

Non teño moito tempo xq xa comezou o meu período de reclusión pre-exames, pero aqui vos deixo un pouquiño do que máis me gusta da tele: anuncios.

Ri, recoñeces o refresco do terceiro anuncio???

2008-01-02T23:15:00.000+01:00

Dramatic Chipmunk

Para todos/as os/as que non a coñezades, aquí tendes á ardilla máis expresiva do mundo en múltiples formatos. O primeiro é o video orixinal e logo están as versións tuneadas. Os videos son moi cortiños, así que miradeos todos que son moi graciosos.

E por último, este video vai adicado a Ritisú, espero que o disfrutes.

2007-12-20T05:29:00.000+01:00

BO NADAL 2007

Atención todo o mundo, comeza o simulacro de paz e amor.

Bo nadal a todos.

http://www.elfyourself.com/?id=1503157784

2007-12-15T21:41:00.000+01:00

MONSTRUO ESPAGUETI VOADOR

No 2004 o consello de Educación de Kansas decidiu que nas escolas debía ensinarse a teoría creacionista (si, si, esa que conta o de Adan e a costela...) como alternativa á teoría da evolución.

Bobby Henderson pedíu que o Pastafarismo recibise o mesmo trato que estas dúas teorías.
O Pastafarismo foi medrando en popularidade en internet e ten moitisimos seguidores. Estas son algunhas das súas crenzas:

1. O universo foi creado polo Monstruo Espagueti voador, invisible e indetectable. Tódalas evidencias que suxiren a teoría da evolución foron postas intencionadamente por este ser.

2. O MEV fai que todo pareza máis vello do que realmente é. Por eso cando un cientifico trata de datar a antigüidade dun obxeto arqueolóxico obtén uns resultados erroneos porque non se decata de que o MEV está ahí cambiando os resultados co seu apéndice tallarinesco.

3. Aínda que o MEV ten un nome, este é tan fermoso e complicado, que se alguén o pronuncia morre, e todo ser vivo en 6,0534 kilómetros á redonda tamén. Se alguén tenta escribilo o radio duplícase. O MEV faino apropósito só para entreterse.

4. O quecemento global, os terremotos e os furacáns son consecuencia directa do descenso de piratas dende 1800.

5. Bobby Henderson é o profeta da First United Church of the Flying Spaghetti Monster.

6. No ceo Pastafari hai volcáns de cervexa ata onde alcanza a vista e unha fábrica de stripers.

A xente que profesa esta relixión é facilmente identificable porque visten completamente con atuendo de pirata. Eu puiden distinguir algúns membros desta relixión.

E lembrade, O Monstruo continua guiando invisiblemente a conducta de cada ser humano por medio dos seus apéndices tallarinescos.

2007-12-13T03:11:00.000+01:00

COMO MÍNIMO É MOI RARO

Mirade esta noticia:

http://www.elpais.com/videos/gente/curas/guapos/Vaticano/apuntan/moda/calendarios/elpvid/20071212elpepuage_2/Ves/

Raro, raro, raro...

Isto é marketing e o demais son caralladas.

Perderon o norte de todo.

2007-12-10T02:00:00.000+01:00

AS BRAVAS

Eu coñezo unhas cantas...

Pero as que coñezo estilan máis o de ameazar con equipos de rugby...

2007-11-26T22:19:00.000+01:00

MUS CORUÑA-KOREA

A semana pasada veu visitarnos Yuri, unha nena Coreana que coñecimos en Escocia. Ademais de ensinarlle a Catedral e esas cousas, Inés deulle unha clase maxistral de Mus bilingüe.

Ó final resultou que Inés debe ser unha profesora boísima e Yuri unha alumna aventaxada, porque por moi inverosimil que pareza, o equipo Yuri-Cris gañou a partida (e eu confúndome sempre os treses con pitos...).

Yuri, thank you for the Korean flag!

2007-11-21T18:49:00.000+01:00

MIRA TI QUE PASA POR MADRUGAR!

Este curto chámase "7:35 de la mañana", foi nominado ós oscar no 2004 pero non gañou (senón coñeceríao a estas alturas todo o mundo). O director Nacho Vigalondo é tamén o protagonista masculino. Está moi moi ben, ¿quen non se namorou platonicamente de alguén que non coñece?

2007-11-12T23:19:00.000+01:00

A MARTROLAS-DOLL

Ante o agravio sufrido pola elección dunha boneca Cris sen rizos, chega a vinganza. Esta é a boneca Martrolas:

Pódese ver perfectamente que é Martrolas pola ran que leva no Hombro esquerdo, e pola raia ó medio e coleta (si, a raia está no medio, o que pasa é que é o efecto óptico o que fai que pareza que esté a un lado). Ainda que non se observa na foto, a boneca leva unhas fermosas bailarinas de brillos.

2007-11-06T18:27:00.000+01:00

COUSAS DE DEBUXOS

Teño tres propostas animadas.

Vaimos por orde.

1 película:

PERSÉPOLIS

É unha película baseada nas novelas-gráficas-autobiográficas de Marjane Satrapi. A película fala da vida desta muller iraní, mostrando constante choque cultural oriente-occidente que vivíu.

(Que gran resume!)

1 libro:

EL LIBRO DE LOS CONEJITOS SUICIDAS

O luns trouxonos Fabio un libriño verde de debuxiños e estibemos a rir un bo cacho. Era unha novela gráfica do guionista Andy Riley, onde idea tódalas formas posibles das que se pode suicidar un coelliño.

O seguinte link ten case o libro enteiro (non sei cantos dereitos de autor está a violar... eu lávome as mans...)

http://biboz.net/bunny-suicides/

(o meu favorito é o do cartabón).

1 serie:

BLEACH

É a versión manga de medium ou Entre fantasmas. É bastante freaky, póñena en cuatro as 3 da mañan, así que coido que só a veremos as persoas ociosas.

Nada máis polo de agora.

Chau

2007-10-28T23:57:00.000+01:00

BUSCANDO A JUALI!

Propóñovos un xogo de habilidade (atención Mar), no seguinte video aparecemos as Pegisús, haber se nos atopades!

Advertencia, este xogo é de categoría 7 de dificultade!

2007-10-18T23:31:00.000+02:00

RULES AND REGULATIONS

2007-10-16T00:49:00.000+02:00

RE-REGRESÍN

(E PA QUEDARME)

(ESPERO)

Ante as críticas sobre a miña inactividade (ola Mar! non teño tempo porque paso o dia intentando escapar do cuarto de baño xaponés psicodélico ese dos teus xoguiños) decidin dar sinais de vida. Estas son as mellores fotiños de Escocia, bueno, as que conseguin cargar no slide ese, xq entre a conexión q vai e ven e o q tardan en cargar as fotos...

2007-09-06T14:10:00.000+02:00

MENOS MAL QUE ACABOU O VERÁN!!!

Citando a reputadas bloggeiras: "regresín eu tamén" agora que rematou o verán, e menos mal.

Todo o verán madrugando como unha cabrona, xa fose polo réxime militar nos intercélticos (ó máis tardar levantabámonos ás 7), polas prácticas (non sei como a xente pode facer esto durante 30 anos seguidos, coido que vou retrasar (ainda máis) o meu final de carreira), por algún que outro torneo ("me cago en este p***** deporte de mierda!"), ou por propia vontade (cando durmes no chan, acolchado eso si cunha mullidísima toalla de praia, saeche a vena madrugadora).

Este foi o meu verán en videos e orde cronolóxico pa non perderse:

Fomos á Bretaña e ata gañamos. Estiben á busca dalgún video dos xogos pa poñelo pero non atopei nada (tampouco é que buscase moito), así que decidín poñer o que non vimos (o video adícollo ó meu equipo do orientación, e en especial a Esther).

E fomos á Carballeira de Zas, que foi xenial a pesar de que eu fun en chanclas... (pero sobrevivíronme tódolas unllas!).

E fomos a Portugal, onde antes de ir pa O Porto Ri quixo levarnos a un maravilloso pobo piquirrichiño, bucólico e precioso ó que ela fora con 13 anos: Povoa do Varzín (Terra dos Franganitos).

E chegaron as festas de Porto, e con elas a xa mítiquisisima regata de dragóns. A historia é longa pero pode resumirse así: Gañín!!!

"algúns cren que o talento é cuestión de sorte, ninguén que a sorte poida ser cuestión de talento".

(Por certo, eu ía no barco que se vé ó final en primeiro plano)

Aínda que me queixe moito a verdade é que o pasei moi ben. Quedan algúns episodios deste verán, pero deixareinos para máis adiante.

Agora tócame durm... digo estudiar moito!

2007-07-11T02:48:00.000+02:00

COMO 2 GOTAS D'AUGA

Vou xogar a sacar parecidos! rememorando o mítico xogo dos viaxes: Se fosedes un debuxo animado, que debuxo seriades???

Só espero que ninguén se me ofenda, pensade que unha das peor paradas son eu... pero é que o parecido é o parecido! un non pode evitar parecerse ó que se parece.

Mirade a Yolanda, é cuspidiña cuspidiña.

As farmacianenas preparadas para a acción

A verdade é que non sei se se parece ou non, pero ela afirma que de pequena era igualiña.

Ainda que me joda, este é moi bo (xa o teño asumido). Gracias Miguelito!

A Chispi é igualiña á nena de Mounstruos SA, coido que se chama Buuu... Boooo... Bouuouou... ou algo así.

Maria!!! non teño ningunha foto tua coa melena ó vento (todas con coleta) e así non me queda tan ben o parecido, pero habelo haino.

Un día pregunteille a quen se parecía e díxome que a Pumuki.

Que conste que o noso é o auténtico, o da tele é un doble.

Se alguén se parece a alguén ou a algo e quere mostralo ó mundo, porfaplis que mo faga saber. Se alguén ten algunha queixa uhmmmmm.... prefiro non oila!

to be continued...

2007-07-11T00:45:00.000+02:00

PETICIÓN POPULAR

Ri, sintoo pero non atopo o de Quieres Ser Millonario, pero atopei o de Cadena Dial!

2007-07-09T14:44:00.000+02:00

RARO, RARO, RARO...

A semana pasada mentres estabamos "estudando" vimos a seguinte entrevista en Noche Hache a Fernando Arraval. A verdade é que non tiña nin idea de quen era este home (e sigo sen tela, pero xa son fan) a entrevista foi subrealista, xa veredes:

2007-07-04T22:26:00.000+02:00

OLLO Ó PIOLLO!

Mirade o video do grupo megafreaky de Angueira, os Suburban Kids With Bibli...

Fixádevos nos calcetíns do rubiño (saen moitas veces en primeiro plano).

Quen ten uns igualiños?
Xa sabedes quen é?

Probemos alonxando a imaxe.

Siiiiiiiiii, a Ritisú!!!

Por certo, a canción é super pegadiza, hoxe levanteime con ela na cabeza. Pero por algunha extraña razón é un pouco dificil de atopar, así que Angui se a tes pásama porfaplis.

X certo (de novo), noraboa a Rita e Eduardo!

2007-06-29T17:40:00.000+02:00

5 DIAS PARA A FELICIDADE

Aqui seguimos estudando inorgánica...

Hoxe fun buscar un libro á biblioteca de químicas e o bibliotecario (moi majo x certo) díxome que o podia ter ata o 9 de septembro, ó que eu lle respondín que me viña moi ben xq seguramente o necesitase x esas datas... e el díxome q oxalá llo devolvese antes!

OXALÁ!!!

O mércores remata o calvario.

Mirade esta canción que me encanta, o grupo chámase The Pipettes. Son tres rapazolas inglesas que din que queren recuperar o pop de antes de que se botase a perder cos Beatles (moi discutible...).

Soan moitisimo ós grupos de chicas malas dos 50.

Outra canción que atopei e me gusta moito é It'5, o grupo en cuestión chámase Architecture in Helsinki. Sei de alguén a quen tamén lle vai gustar moito esta freakycanción.

Bicazos pa todos x se non sobrevivo!

PD: Quero q Bea se quede con Xía

2007-06-19T13:24:00.000+02:00

MALTAAAAAAAAAAA

O noso queridisimo ministerio de educación e ciencia acaba de comunicarme que esta disposto a costear as miñas super vacación en Malta (co propósito de mellorar o meu injlés, of course!).

Que feliz que son!

Se me vai moi mal cos exames sempre podo quedar alá.

Aqui tendes un video imprescindible sobre o folclore de Malta: o famoso cantante Joe Demicoli co seu greatest hit "I do, I do, I do...":

2007-06-12T04:04:00.000+02:00

NOVA PORTADA

Non teño tempo, non teño tempo, non teño tempo... hoxe fixen un exame raro raro, o xoves teño outro...

Pa que non vos aburrades, o meu anuncio favorito.

(Rita, esto non é perder o tempo, é disiparme un ratiño!)

PD: Ánimo Mar, que xa queda pouco!

2007-06-02T03:16:00.000+02:00

REMEMBER SAINT VICENT OF THE WOMAN SHIP

no comments

Sintoo pero esta foto tiña que sair á luz.

Angui come back, we miss you!!!

with specially colaboration of Ritisú

Sorry for my english but i have no the beca for Malta (****** mec!!)

always keep me Deutsch

Mar, if you want, you can send me your correction

2007-05-29T22:43:00.000+02:00

SEXY SEXY

Non teño moito tempo, pero ante as peticións populares de que incluíse, cito textualmente, “mosos juapos” no meu bloj fixen esta entrada; espero que a disfrutedes (especialmente María).

Sexy pa Ri:

Sexy pa Bea:

Sexy pa mama:

Sexy pa Maruxa:

Sexy pa Mar:

Sexy pa Yolanda:

Sexy pa Inés:

Sexy pa min:

JEJEJEJE...

2007-05-08T21:44:00.000+02:00

ZAPATOZ

Encántanme os zapatos! hai quen di que son un pouco hortera porque levo zapatos de paiaso, pero a min encántanme!!!

Navegando pola internete atopei a un señor que se adica a facer zapatos de cadros famosos, e digo eu que se el os fai (e vive deso) será porque alguén llos merca. Así que horteros somos moitos (ou polo menos os suficientes para manter ó señoriño). Non sei canto custarán os zapatos (teñen pinta de ser careiros), pero vou estar de santo!

Estes non que son de home!

Estas gústanme máis

Que bonitassss.

E as miñas favoritas:

2007-04-16T22:38:00.000+02:00

Preséntovos a Cristinito, atopeino por ahí e acabo de adoptalo.

Ala, coidádemo ben!

adopt your own virtual pet!